ชีวิตหีๆของกะหรี่ตัวผู้

Jai Guru Deva Om.........
Nothing Gonna Change My World.....

             ท่อนนี้เพลงนี้ ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก ผมชอบมาก มันกระตุ้นจิตใจให้คิดสู้
ให้ไม่โอนเอนไปตามกระแสใดๆ แม้ตอนเด็กๆผมจะแปลประโยคล่างไม่ได้
และตอนนี้ผมก็ยังคงแปลประโยคบนไม่ได้ กูรูอะไรหว่า

ผมอยากได้ที่ฝากเพลงที่มันดีๆอะครับ ใครรู้บ้างช่วยบอกที
อยากแบบเปิดบล็อกตัวเองมาแล้วมีเพลงฟังชิลๆ เพลินๆ ที่เคยใช้ก็ Ijigg
แต่กลับมาครั้งนี้ลืมวิธีอัพโหลดไปหมดแล้ว -*-

เมื่อวานหลังจากอัพบล็อกเสร็จปุ๊บ มองบ้านตัวเอง
เน่าเสียนี่กระไร นอนไม่ลง สงสารบ้าน ผมก็เลยออกไปเที่ยวกรุงเทพซะหน่อย
เที่ยวกลางวันนี่ผมก็ไม่รู้จักที่ไหนเลย นอกจากอะไรที่เป็นห้างๆ ดูหนังโยนโบลว์
แล้วไปปีละครั้งได้มั้ง คราวนี้ก็คิดอะไรไม่ออก ไปสาวรีย์ก่อนละกัน ตั้งหลักก่อน
บอกโชเฟอร์แท็กซี่ว่าให้ไปจอดแถวห้างอะไรก็ได้ที่สาวรีย์ แกก็บอกว่า
ห้างนี้สิดีน้อง วัยรุ่น อินดี้เขาเดินกัน (อินดี้คืออะไรวะครับ?) แต่งตัวเกาหลีๆแบบน้องเนี่ย
ต้องห้างนี้ (เกาหลีอะไรวะครับ แต่งตัวโคตรกะหรี่อะผม) แกก็มาจอดหน้าห้าง เซ็นจูรี่
ผมก็เดินลงมาจากรถ ปรากฎว่า คนมองได้เวอร์มาก เหมือนไม่เคยเห็นกะหรี่
แต่เอ๊ะ เขาก็ไม่รู้นี่หว่า ว่าผมเป็นกะหรี่ หรือเพราะผมไม่เหมาะกับการเที่ยวกลางวัน?
ดูแปลกๆ ไงไม่รู้ แล้วผมก็เดินเข้าไป ดูสภาพห้าง อืม...ดูมันแป่วๆนะ นี่หรืออินดี้
แต่ว่าเดินเข้าไปไม่กี่ก้าว เจอร้านเกมเลยครับ ชื่อร้าน Gcorner เพลินเลยครับ
ยิ่งเกมโดนเพื่อนกินขโมยไปด้วย ซื้อใหม่เลย ผมเลยเดินไปดูของในร้าน ถามเขา
ด้วยภาษาไทยว่า "อันไหนใหม่สุดในร้านครับ" เขาตอบมาว่า "อุ้ยพูดไทย นึกว่าคนญี่ปุ่น"
พอเถอะครับ ยิ่งช้ำใจกับญี่ปุ่นอยู่ ตกลงการแต่งตัวของผม หรือหน้าตา ทำให้คนอื่นคิดว่า
เป็นคนต่างชาติเนี่ย? ไปๆ มาๆ ได้ Wii มาตัว Xbox มาตัว เขาบอกว่า Xbox รุ่นนี้ไม่มีแดง
ผมจะคอยดู 555555  เห็นเขาว่าไม่มีแดงตั้งแต่ 65นาโนแล้ว ผมเล่นแป๊บเดียวแดงอยู่ดี
ส่วน Wii ยุ่งยากจังครับ ต้องลงนั่นลงนี่ เขาก็สอนวิธีมานะ แต่ผมจำไม่ได้เลย T-T
ตอนนี้ยังไม่ได้แกะกล่องออกมาเล่นเลยเนี่ย รอให้พวกเพื่อนกินมันมาแกะเล่นละกัน

แล้วผมก็เดินทั่วห้าง ดูเสื้อผ้าซิ จะได้รู้เทร็นด์อินดี้ ดูไปดูมา เสื้อผ้าออกจะโบราณ
เหมือนจะย้อนยุคนิดๆ ด้วยซ้ำ ปรากฎว่าผมก็ยังคงไม่เข้าใจอินดี้อยู่ดีว่ะครับ
แต่ก็ซื้อเสื้อมาสองตัว แล้วก็ไม่รู้จะซื้ออะไร เดินไปเรื่อยๆจนเจอร้านหนึ่ง ชื่อร้าน 666
อันนี้เขาขายซีดีเพลงเดธๆ อะไรประมาณนั้น ผมก็เดินเข้าไปดู คนขายผู้หญิง กับอีกคน
ผู้ชาย แต่งตัวเดธเมทัลสุดขั้ว คนผู้ชายนี่แหละ พูดกับผมว่า "เพลงฮิพฮอพไม่มีนะน้อง"
แกก็พูดเชิงขำๆ นะ แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบ แล้วก็เหมือนว่าผมโดนตัดสินจากภายนอกมา
หลายครั้งแล้วในวันเดียว เริ่มเซ็ง หรือผมแต่งตัวประหลาดจริงๆ วะ
ก็แค่เสื้อพลาสติคสีชมพูใสๆ ปกติดคอกับสาบเสื้อที่เป็นสีดำ แว่นตาสีชมพู
กางเกงหนังเทียมสีขาว รองเท้าบู้ทสีขาว ก็กะหรี่ๆ น่ะ ไม่น่าจะแปลกนะ

พอออกจากห้างนั้นมา ก็เย็นจวนจะค่ำ ผมก็เดินวนๆอนุสาวรีย์ ไม่ได้มานานมาก
เปลี่ยนไปเยอะ ร้านเหล้าปั่นอะไรจะมากมายปานนั้น ผมก็เดินๆ จนมาถึงเซ็นเตอร์วัน
เข้าไปช็อพอีกรอบ ของข้างในก็แนวเดียวกับเซ็นจูรี่ แต่มีโดนใจผมอยู่ร้านหนึ่ง
ร้านชื่ออะไรนะจำไม่ได้ แต่ขายซีดี เต็มร้านเลย มาแบบคละ ผมนั่งคุ้ยนั่งค้น
เป็นชั่วโมงเลย เจอแผ่นถูกใจหลายแผ่น บางแผ่นเป็นของแรร์ด้วยนะ
ทีเด็ดเลยแผ่นนี้ ทรีบิวท์เดอะบีทเทิลส์ โดยศิลปินอังกฤษหลายท่าน
โดนว่ะครับ เปิดฟังทั้งคืนเลยจนหลับ อีกอัน ร็อกเซ็ทท์ไลฟ์ ซีดีแท้แถมอัลบัมภาพ
แถมปฎิทินข้างใน เก่ามากแล้วด้วย ปี 85!! นี่ถ้ามาห้างนี้ก่อน ผมคงได้อยู่ร้านนี้ทั้งวัน
เพราะช็อพเพลินมากครับ สุดท้ายได้ซีดีมา 200กว่าแผ่น!! ของเริ่มเต็มไม้เต็มมือ
กลับดีกว่า ก่อนกลับ แวะทานก๋วยจั๊บร้านเดิม ทานทุกครั้งที่มาที่นี่ เพราะของเขาอร่อย
แต่มาครั้งนี้ รสชาติทำไมห่วยขนาดนี้ไม่รู้ ทานไม่หมดชามเลย ไม่ไหว

กลับมาบ้านเคืองตัวเอง ลืมซื้อเหล้า(เหล้าเต็มบ้านผม หมดเกลี้ยง เพื่อนกินแม่งฟาดเรียบ)

แล้วก็ไม่ทำอะไร เปิด Xbox ลองเกมใหม่ๆ แล้วเบื่อๆ เพราะเสือกไปคิดถึงตอนเล่นด้วยกัน
กับแฟนเก่า ก็เลยปิด แล้วก็เปิดเพลงฟังจนหลับ

วันนี้ตื่นมา อาการคิดถึงเมืองไทยกำเริบ ผมว่าหลายๆ คนที่เคยจากบ้านจากเมือง
ต้องเป็นแบบผมแน่ เกิดอาการอยากดูหนังไทย อยากฟังเพลงไทย อยากทานอาหารไทย
แล้วก็ไม่รู้ว่าที่เราไม่อยู่หลายเดือนนั้นหนังอะไรดีๆ ออกมามั่ง เดี๋ยวอัพเสร็จผมจะไปตามหาล่ะ

สวัสดีชาวโลก