ชีวิตหีๆของกะหรี่ตัวผู้

สิ้นปีเหมือนสิ้นใจ โบราณว่าไว้ มันช่างเป็นจริงที่สุด

สำหรับผมนี่สิ้นใจแบบทรมาน สิ้นปีกะหรี่ขายดี ลูกค้ามีได้ทุกคืนสิน่า ไม่ปล่อยให้กะหรี่ได้พัก
แถมยังมีงานใหญ่วันส่งท้าย นี่ผมยังไม่ได้ฟิตร่างกายเลย เวลาไม่มี อาศัยกินเนื้อสัตว์มากๆ ไว้ก่อน
กองทัพแบบผม ในกรุงเทพตอนนี้ มี 3เจ้าใหญ่ๆ เจ้าของผมนี่เล็กสุด อีก2เจ้า คงงานล้น
ลูกค้าไหลมาเจ้าผมกันเพียบ คนสมัครเม็มเบอร์ใหม่เฉพาะแค่เดือนพฤศจิกา-ธันวา ร่วม 500คน
แล้วในที่สุดก็เกิดวิกฤตการณ์ กะหรี่ฝืดเคือง ขึ้นจนได้

ตอนนี้เด็กใหม่หรือพวกที่ยังไม่เทิร์นโปร ที่ราคา 4พันอะ ค่าตัวขึ้นเฉพาะกิจ ปาไป 6พัน-8พัน
อย่างผมเพิ่งเลื่อนยศเนี่ย ค่าตัวปรับเป็นหมื่นไปแล้วสำหรับช่วงปีใหม่ สะใจจริงๆ
เพราะหักให้เอแล้วยังเหลือตั้ง 5พัน นึกถึงสมัยก่อน ได้ 4พัน หักแล้วเหลือ 2พัน เหนื่อยเลย
ตอนนี้ถึงจะเหนื่อยยังไงก็จะรีบตักน้ำล่ะ ยิ่งช่วงนี้ กะหรี่ขายดีจนวันหนึ่งผมรับแขก 2รอบ
แต่แปลกมาก ที่แขกเป็นพวกเหงา ไม่ใช่พวกปาร์ตี้ สามีหรือภรรยาพวกเขา ไปสนุกที่อื่นกัน
เอ๊ะหรือจะไม่แปลกวะ คนสมัยนี้ก็เห็นทิ้งเมียทิ้งลูกทิ้งผัวกันเยอะ

พรุ่งนี้ผมมีลูกค้าคนเดียว น่าจะพอมีเวลาให้ได้ออกกำลังกายกันบ้าง แต่ก็ไม่แน่ อาจจะมี
ราชโองการด่วนมาแบบทันทีทันควันอีกก็เป็นได้ เพื่อนๆ กะหรี่ด้วยกัน แนะนำอาหารเสริม
น้ำอย่างนั้น น้ำอย่างนี้ ครีมนั้นครีมนี้ สารสกัดนั้นสกัดนี้ ผมก็กินๆ ไป ก็ไม่เห็นมันช่วยนะ
กินสารพัด ก็ยังเหนื่อยเพลีย โดยเฉพาะนี่ครับ ซอยเพ็พไทด์ น้ำบ้าอะไรวะ รสอย่างกับ
นมถั่วเหลืองผสมกระทิงแดง แล้วก็ขายซะแพง ผมดื่มไม่หมดขวดอะ -*-
แต่ผมชอบน้ำลูกพรุนสกัด อร่อย แล้วดื่มก่อนนอน ตื่นมาสดชื่นดี

เพื่อนเอาม้ามาดูดที่บ้าน เป็นคอก ในใจนี่โคตรอยากแจม แต่กลัวร่างกายจะเน่า
ผมเลยบอกว่า พวกมึงจะแบ่งเป็นค่าที่ กูขอเป็นยาบำรุงหลายๆ ขนานแทนละกัน
มันเลยไปซื้อกันมาให้เพียบ ยังไงก็ถูกกว่าม้า 5555 ผมเลยมีของโด๊ปกินเปรม
จริงๆ ผมชักจะติดน้ำพรุนแล้วนะเนี่ย